m_1.jpg
m_015.jpg
m_0627.jpg

Nieuws Flits

Nieuw Nickerie – De rijstsector in Nickerie zal voor de rest van de najaarsinzaai 2007

Lees meer...
 
 
Home
Contact
Producten
Productieproces
Tips
Nieuws
Over Manglie
Over De Sluis BV
Media
Vacatures
Home
RIJST ZIT IN DE LIFT, MAAR WAAR BLIJVEN DE INVESTERINGEN

De wereld marktprijs voor rijst is in een stijgende lijn.

En het ziet er niet naar uit dat daar snel een eind aan komt. Tegelijkertijd neemt voor Suriname de vraag naar rijst toe. Onlangs kreeg Jamaica ‘suspension’ om rijst van buiten de CARICOM te importeren; Suriname en Guyana konden de gevraagde 15.000 ton niet leveren. Een omgekeerde situatie van nog maar net een paar jaar terug, toen er onvoldoende markt voor onze rijst was.
Wat heeft de EPA (‘Economic Partnership Agreement’) hiermee te maken die CARIFORUM in december vorig jaar met de Europese Unie tekende? Deze EPA bevat een mooi verhaal over de stimuleren van de rijstsector in onze regio, d.i. in feite mooi voor Suriname en Guyana.

In de EPA is bedongen dat in 2010 rijst uit Suriname en Guyana invoerrechtvrij en quotavrij op de Europese markt kan worden afgezet. Voor de jaren 2008 en 2009 zijn wel quota gesteld van resp. 29% en 72% van de huidige quota van beide landen, namelijk 145.000ton.
Bovendien wordt er geen onderscheid gemaakt naar volle korrel of gebroken rijst, het wil zeggen dat de quota volledig gevuld kunnen worden met de hoger geprijsde volle korrel. Alleen, hoe aantrekkelijk het aanbod ook is, we kunnen onvoldoende leveren, met als belangrijkste oorzaak dat de rijstsector een lange periode van desinvesteren heeft doorgemaakt. Dat wil zeggen dat de rijsthandel weinig aantrekkelijk was, er werd zelden winst gemaakt. De inkomsten stonden door verschillende oorzaken onder hoge druk. Zo daalde de wereldmarktprijs van rijst in het laatste decennium tot de helft; de exporteur ontving ook niet de marktconforme koers voor de deviezen die hij voor het land verdiende en voor leningen moesten de rijstboer, de exporteur en anderen in de keten 35-40% rente betalen. Een situatie die in feite inhield dat de rijstboer de rijstprijs voor de consument in eigen land subsidieerde. Vele rijstboeren hebben hun bedrijf daardoor zien instorten.

PRODUCTIESTIJGING GEVRAAGD

Een soortgelijke situatie leek zich weer aan te dienen. Niet helemaal gelijk, maar wat de gevolgen voor het rijstbedrijf betreft vrijwel identiek, namelijk dat bij gelijkblijvende prijs de kosten van de inputs met sprongen omhoog ging, en dat de rijstboer zijn inkomsten zag uitgehold. Brandstof met 300%, ureum 200% en chemicaliën met minstens 50%. Ruwe berekeningen lieten zien dat maar weinig rijstboeren dit zouden overleven. Tot het duidelijk werd dat zich een nieuwe situatie aandiende: de wereldmarktprijs van rijst ging en bleef stijgen. Het wil zeggen dat de rijstboer opeens op een andere wijze naar zijn bedrijf kan kijken. Namelijk als productiebedrijf voor een markt die voorlopig geen beperkingen kent. Maar dat wil zeggen dat de rijstboer en de rijstexporteur de productie van rijst moeten zien op te voeren. De vraag is ernaar, maar wie gaat leveren?

Het houdt in dat er zwaar geïnvesteerd zal moeten worden in rijst. En daar wordt nu in ons land door de rijstboeren en exporteurs met de bankwereld over onderhandeld. De situatie is zo gunstig, omdat het niet om een eenmalig of kortstondig maar om een structureel gebeuren lijkt te gaan. En daarvoor zijn alle stakeholders nodig, de producent, de verwerker, de exporteur, de importeur van inputs en de overheid. Neem twee voorbeelden van wat de overheid hierbij betekent. Als de banken bereid zijn een krediet aan een rijstboer te verstrekken, dan wordt onderpand gevraagd, meestal grond. Maar als boeren geen beschikking van de overheid kunnen overleggen, terwijl zij misschien al generaties lang op die grond werkzaam zijn, dan komt er geen krediet. En een ander geval als van de import van inputs- met als hoogst actueel item: ureum-waarbij de importeur de middelen moet hebben om, zonder veel risico’s voldoende voorraden aan te kunnen houden.

Er is groot samenspel vereist om effectief in te kunnen spelen op nieuwe mondiale kansen. Er zal een periode afgesloten moeten worden van voortgaand verval en achteruitgang, waarbij voor ons land het jaarlijks rijstvolume daalde van 120.000 naar 40.000 ton. Deze trend moet nu omgekeerd worden, maar nogmaals, dat kan geen rijstboer alleen doen, daarvoor is intensieve samenwerking nodig van alle betrokkenen. En dat doen als eerste het gemis voelen van een dynamische en op de werkelijke ontwikkeling van het land toegespitst investeringswet!

BRON:     DE WARE TIJD VAN DINSDAG 19 FEBR. 2008, B5
AUTEUR:    NG. SOECHIT, VSB BESTUURSLID VOOR DE AGRARISCHE SECTOR

 
© 2017 MANGLIE'S RIJSTBEDRIJF | DISCLAIMER